Posts tonen met het label feestelijk voorgerecht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label feestelijk voorgerecht. Alle posts tonen

3 maart 2013

Peren-gorgonzolasoep op een ludieke manier

Ik schreef al eerder over het jaarlijkse kerstavonddiner, waarbij de gasten allemaal een voorgerecht maken. Het is steeds meer een sport aan het worden om iets te bedenken, dat niet standaard is. Zo trof ik een aantal jaren geleden in het tijdschrift Seasons een recept aan van een perengorgonzolasoepje, dat je presenteert in een uitgeholde peer. Kijk, dat is iets dat niet standaard is. Er stond ook een overheerlijk recept in van porcinisoepje in een kommetje van parmaham, maar daarover schrijf ik een andere keer.

Je kunt de soep ook in een kommetje presenteren, maar juist die uitgeholde peer maakt er een feestje van. Onderstaande hoeveelheid is voldoende voor zes personen, maar wel in de lijn van een klein voorgerecht. Wil je echt per persoon een grote kom soep, verdubbel dan de hoeveelheden.

Thaise visballetjes

Tja, en dan vraagt je moeder voor haar verjaardag als cadeau een eigenbereid etentje. Dat vond ik een erg leuk cadeau om te geven, maar ik wilde wel iets aparts maken. In een van de kleine, oude kookboekjes van vriendin Marjolein trof ik een recept aan van Thaise visballetjes. Dat leek me wel wat. Iets aparts, met ingrediënten die mijn ouders ook lusten. Tijdens het maken had ik regelmatig een twijfelgevoel. Gaat het wel goed? Zal het wel smaken? Moeten de balletjes niet gepaneerd worden? Zijn ze niet te plakkerig? En uiteindelijk de grote opluchting: het ging goed, het smaakte erg lekker, de balletjes hoefden niet gepaneerd te worden en de balletjes waren niet te plakkerig. Gewoon het recept vertrouwen dus.

Dit recept levert ongeveer 25 balletjes op (ter grootte van een bitterbal). De hoeveelheid saus lijkt weinig, maar omdat het een dunne dipsaus is, is het echt voldoende voor vier personen. Maak je de 24 balletjes voor meer personen (wat ik me goed kan voorstellen, omdat het nogal een hap is), dan zou ik wel meer saus maken.

8 januari 2013

krokante tonijnsashimi in wasabi


Een ander gerecht in het kerstavonddiner 2012 was de krokante tonijnsashimi in wasabi. Gevonden op 24kitchen. In het filmpje op deze site wordt door Rudolph aangegeven dat dit echt een heel lekker gerecht is. Hij zegt erbij, dat je dat vaker hoort, maar dat het in dit geval ook echt waar is. En daar heeft hij gelijk in. Ik vond het een heel speciaal gerecht. Kost wel wat tijd om het te maken en je hebt nogal wat ingrediënten nodig, maar dan heb je ook wat. Het fijne is, dat je de tonijnrollen en de saus 's middags al kunt maken. Je hoeft de rollen dan alleen nog kort te frituren en direct serveren. Ideaal dus, je hoeft tijdens een etentje niet lang in de keuken te staan. Deze komt bij ons in ieder geval vaker op het menu te staan. Een echt feestelijk gerecht.

Zorg dat de tonijn echt dik is, je hebt repen van ongeveer 2 cm bij 2 cm nodig, en net zo lang als een norivel. Als je de tonijn zo dik laat, dan blijft de tonijn na het frituren mooi rauw vanbinnen. Is de tonijn te dun gesneden, dan zal de tonijn niet meer rauw van binnen zijn. Juist die rauwheid is een charme van het gerecht. Ik heb de panko gebruikt, omdat dat een erg krokante buitenkant oplevert. Hier kun je het filmpje zien op de site van 24kitchen.

Pastinaak-preisoep met gember

Al twaalf jaar lang vieren we kerstavond met vrienden. Iedereen maakt een gerecht (formaat voorgerecht) en niemand vertelt van tevoren wat er op het menu staat. Het blijft een uitdaging om elkaar met een speciaal gerecht te verrassen. Het grappige is, dat er eigenlijk nooit dubbele gerechten gemaakt worden. Op de een of andere manier lukt het ons steeds om een apart gerecht te maken, dat een ander niet maakt. De gerechten van kerstavond 2012 zal ik de komende tijd op het blog plaatsen. Ik begin met deze pastinaak-preisoep met gember, afkomstig van Koen en Margreet.