Toen ik dit gerecht maakte, leek het me in eerste instantie niet echt lekker. Het rook wat, hoe zeg ik het netjes, muffig. Maar het tegendeel bleek waar: de smaken zijn erg goed op elkaar afgestemd. Wat een verrassend gerecht. Het recept komt uit Het Kookboek van Ottolenghi. Hij gebruikt granaatappelpitjes, maar die had ik niet. Wel heb ik granaatappelmelasse (ingedikt granaatappelsiroop) en ik besloot die als een soort van dressing over de salade te sprenkelen. Als je toch de granaatappelpitjes gebruikt, snij dan de granaatappel doormidden en sla met een platte houten lepel steeds op de achterkant van een helft. De pitjes zullen dan uiteindelijk allemaal uit de vrucht vallen. Let wel, het spat nogal.
Sumak is te verkrijgen bij de Mediteraanse toko. Het zijn gedroogde besjes van de sumakstruik. De smaak is vrij zurig en daarom een prettige combinatie met de anijsachtige smaak van dragon en venkel. Daarbovenop de zoutige smaak van feta en een smaakbom is klaar.
Ik heb de salade bij de mezze gepresenteerd, maar als voorgerecht of als bijgerecht bij de hoofdmaaltijd is het ook prima te doen.
DE SMAAK TE PAKKEN Wat te doen als je van koken houdt, voorstander bent van verse ingrediënten, wars bent van kant-en-klaar en pakjes en zakjes, je je dierbaren wilt voorzien van lekker eten en vier kritische kinderen hebt? Juist: zelf aan de slag gaan. Ik kook met en voor de liefde. Ik betrek mijn kinderen veel bij het koken en laat ze zelf ervaren en proeven. Ook mijn meest kritische vierjarige. Afijn, veel plezier met lezen en zeker ook met koken!
Posts tonen met het label venkel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label venkel. Alle posts tonen
1 december 2012
Zalm in een snelle stoof
Af en toe koop ik een venkel. Meestal vol enthousiasme om vervolgens niet te weten wat ik ermee aan moet. En de kwaliteit van venkel gaat vaak snel achteruit. Laatst stuitte ik op een recept, waarbij venkel met zalm werd gecombineerd. Dat leek me wel wat en na wat kleine aanpassingen werd dit het recept:
Abonneren op:
Posts (Atom)