pasteitjes met oosterse vulling

Pasteitjes zijn ideaal en naar alle smaken aan te passen. Je kunt ze een Mediteraanse smaak meegeven, maar ook Oosters. Dit keer heb ik rundergehakt gebruikt en een Oosterse draai gegeven aan de smaak. En het wonder geschiedde: zelfs de kinderen aten deze pasteitjes achter elkaar op. Ze hebben meegeholpen met de vulling, wat een komisch en gezellig tafereel opleverde. Uiteindelijk zijn er ook 'koekjes' gemaakt met wat kleivormpjes, er was deeg teveel. Welja, als ze het maar eten. Dit was in ieder geval een succesrecept dat vaker op tafel staat.

Kip in Cha Shiu saus met knoflookrijst

Een paar jaar geleden kreeg ik wat oude kookboeken van mijn moeder. Zij ging haar keuken verbouwen en moest ruimte hebben in de kasten. Ik hou van koken en van neuzen in boeken. Alleen, met vier kinderen in een gewoon huis heb ook ik de ruimte hard nodig. Om die reden hebben we een paar jaar geleden de boeken op zolder gelegd. Eerst op een keurig stapeltje net naast de trap. Dit in het kader: dat komt binnenkort wel op de juiste plek. Maar ja, toen werd het stapeltje zoetjesaan steeds een beetje opgeschoven. En opgeschoven en opgeschoven. Een jaar of drie geleden besloten we de zolder te verbouwen tot slaapkamer. De zolder moest dus opgeruimd en leeg. En zo belandde het stapeltje keurig achter het schot. Het schot met spullen die we snel moeten kunnen pakken. Tja. Niet dus. Een paar maanden geleden dacht ik ineens aan die oude kookboeken. Tegenwoordig speur ik het internet af naar goede recepten en ideeën, maar gewoon eens bladeren in een kookboek is toch wel zo leuk. Je krijgt er een beetje een retrogevoel bij. De boeken werden tevoorschijn gehaald en ik kon aan mijn bladerzucht toegeven. En daar waren ze: de drie kleine chinese kookboeken met tal van recepten! Tijd om eens uit te proberen. Het is wel zaak om te zorgen dat de boeken niet weer achter het schot belanden, ze liggen al gevaarlijk op een stapeltje richting de trap.

Op het menu stond kip in cha shiu saus. Ik dacht dat dat prima te combineren was met gekruide rijst. In dit geval knoflookrijst. Twee lekkere smaakvolle gerechten, net weer even anders dan standaard. Let wel op de tijd: de kip moet zeker een uur marineren.

Shaoxing is Chinese rijstwijn. Je kunt het bij de toko kopen. Het geeft een lekkere smaak aan gerechten. Mocht je geen Shaoxing hebben, dan kun je ook gewone droge sherry als alternatief gebruiken.

Thaise visballetjes

Tja, en dan vraagt je moeder voor haar verjaardag als cadeau een eigenbereid etentje. Dat vond ik een erg leuk cadeau om te geven, maar ik wilde wel iets aparts maken. In een van de kleine, oude kookboekjes van vriendin Marjolein trof ik een recept aan van Thaise visballetjes. Dat leek me wel wat. Iets aparts, met ingrediënten die mijn ouders ook lusten. Tijdens het maken had ik regelmatig een twijfelgevoel. Gaat het wel goed? Zal het wel smaken? Moeten de balletjes niet gepaneerd worden? Zijn ze niet te plakkerig? En uiteindelijk de grote opluchting: het ging goed, het smaakte erg lekker, de balletjes hoefden niet gepaneerd te worden en de balletjes waren niet te plakkerig. Gewoon het recept vertrouwen dus.

Dit recept levert ongeveer 25 balletjes op (ter grootte van een bitterbal). De hoeveelheid saus lijkt weinig, maar omdat het een dunne dipsaus is, is het echt voldoende voor vier personen. Maak je de 24 balletjes voor meer personen (wat ik me goed kan voorstellen, omdat het nogal een hap is), dan zou ik wel meer saus maken.

Runderstoof met Chinese schwung

Regelmatig lees ik op nrc.next de kookblogs. Bij voorkeur die van Janneke Vreugdenhil. Vorig jaar stond daar een recept voor stoofvlees op een chineesachtige manier.  Nu het winter is, heb ik doorgaans veel zin in stoofgerechten. Alleen ben ik de smaak een beetje beu. Vandaar dat ik dit keer de stoof van nrc.next weleens wilde proberen. Voordeel van stoofpotten vind ik, dat je er relatief weinig tijd aan kwijt bent. Je mikt alles bij elkaar, laat het stoven en klaar. Dit recept gaat bijna hetzelfde. Ware het niet, dat het vlees een flinke tijd moet marineren. En je bakt het niet in de pan, maar in de oven. Al met al was ik er erg weinig tijd aan kwijt. Een minuut of 10 om alles bij elkaar te gooien. En pak hem beet vijf minuten met de rest. Alleen, je moet wel de tijd thuis hebben. Het vlees staat een nacht in de koelkast. En het moet, voordat je het kunt eten, ongeveer 2,5 uur in de oven. Een mooi gerecht voor op een vrije dag dus. Overigens, het recept vermeldt dat je het vlees ook een uur kunt laten marineren, maar zelf vind ik het het lekkerst als het echt een dag heeft gemarineerd. Dan trekken alle smaken door het vlees. Hoe langer het vlees gemarineerd wordt, hoe lekkerder het resultaat. Vind ik.

Lekker Oosters

Regelmatig eten we in het weekeinde Oosters. De tafel komt vol te staan met allerhande bakjes. Bakjes met rauwkost, met sauzen, met groenten, met bijgerechten, met cassave, met vleesgerechten. Je kunt het zo gek niet bedenken, alles is mogelijk. Dit is begonnen doordat de kinderen de zaterdag tot zelf-opschep-dag hadden hernoemd. Die dag mochten zij zelf bepalen wat ze aten en hoeveel. Geen geëmmer met: eet je groente op, eet je bord leeg etc. Nee, ze mochten het helemaal zelf weten. Wij bepaalden wat er gegeten kon worden, zij bepaalden zelf hoeveel en wat van het aanbod er gegeten werd. Ik zorgde dan voor verschillende gerechten. Niet het minste omdat wij zelf uitgebreid wilden eten en het gemiddelde menu van mijn kinderen uit liflafhapjes bestond. Nee, dat kon anders. Ieder zijn zin. Ik zorgde dus, dat er in ieder geval voor ieder gezinslid een bakje met wat eetbaars was. Een hit, kan ik je verzekeren. Inmiddels niet meer zo'n handige hit, want ik blijf op zoek naar nieuwe Oosterse gerechten en sta geregeld een halve dag in mijn keuken te koken. Nou ja, gelukkig is het nog steeds een hobby. En de plaatselijke toko is blij met me. Dat dan weer wel. Ondertussen geniet ik erg van deze dagen. De kinderen hebben lol in het eten en er is geen gezeur. En wij eten ook heerlijk. Vandaag was ook zo'n dag. Om een kijkje op onze tafel te geven, dit stond vandaag op het menu:
nasi koening, oftewel gele rijst
kipsateetjes
atjar tjampoer
seroendeng
ketjapsaus
schaaltjes rauwkost (paprika, taugé, komkommer)
pindasaus
cassave crackers

Seroendeng

Seroendeng is eenvoudig te maken en is heerlijk als een bijgerecht bij een Oosterse maaltijd. Het recept is eigenlijk met wat sambal erdoorheen, maar zelf vind ik dat minder lekker. Maar voel je vrij om er wat doorheen te doen. Je kunt seroendeng een paar weken bewaren in een afgesloten blik.

Nasi koening (gele rijst)

Wonderbaarlijk genoeg was deze rijst een van de eerste gekruide gerechten, die mijn kinderen lustten. Inmiddels weten ze beter, ze proeven van alles en met smaak. Maar een paar jaar geleden was dit toch wel een opzienbarend gerecht in mijn gezin. Gele rijst, oftewel nasi koening. De rijst krijgt een erg zachte smaak en structuur. Ik heb mij laten vertellen dat nasi koening een gerecht is, dat vooral met feestelijke gelegenheden gepresenteerd wordt. Welnu, ik vind het al een feest op zich als mijn kinderen met smaak eten. Vandaar dat deze rijst regelmatig op tafel staat. Ik bouw mijn eigen feestjes wel.

Kipsateetjes

Kipsateetjes gaan er in ons gezin altijd wel in. In het voorjaar en de zomer bakken we ze op de barbeque, maar in de herfst en winter gewoon even in een koekenpan en daarna in de oven. Een goede marinade is essentieel. Er zijn legio marinades te vinden. Deze heb ik vandaag gemaakt en hij viel in goede smaak bij drie kinderen. Een blijvertje dus. En zelf vond ik de saté ook erg lekker. Ik heb de marinade vanmiddag gemaakt en de kip ongeveer drie uur laten marineren. Maar je kunt hiervoor ook een kortere tijd nemen. Net wat past in je dag. Smaaktechnisch zou ik echt wel een paar uur marineren aanraden. Dan neemt de kip alle smaken goed op. Ik heb de djeroek poeroetblaadjes in de marinade gedaan. Dat zijn limoenblaadjes, te koop bij de toko. Je koopt ze in een zakje, dat je vervolgens prima kunt invriezen. Erg makkelijk dus, klaar voor gebruik. De blaadjes geven een verfijnde limoemsmaak af. Ik gebruik ze regelmatig, in ieder geval bij saté, curry's, gele rijst, etc. Mocht je ze niet hebben, een beetje citroenschil is een prima alternatief.

Atjar tjampoer

Nu man wat meer tijd thuis heeft, is hij ook weer meer aan het koken geslagen. Vanwege het Oosterse weekeinde dat voor de deur stond, besloot hij atjar tjampoer te maken: ingelegde groenten. Lekker zoet en lekker zuur. Een fijn gerechtje voor bij de Oosterse maaltijd. In eerste instantie dacht hij er een flinke tijd mee bezig te zijn, maar het viel reuze mee. Zegt hij. We hebben de atjar kunnen verdelen over vier jampotjes en hopelijk kunnen deze maanden mee. We shall see. Eigenlijk kun je allerlei groenten gebruiken, net waar je zin in hebt. Alleen bladgroenten moet je hierbij niet gebruiken. Maar je kunt varieren met bijvoorbeeld bamboescheuten, sperzieboontjes, andere kleuren paprika. Zorg dat de potten, waarin je de atjar wil bewaren, steriel zijn. Goed uitgekookt en gedroogd dus.

Kokossoep met gerookte kip

Nota bene uit de Libelle heb ik dit recept. Op zoek naar gerechten om met kerst te maken trof ik in een van de kerstlibelles het recept voor kokossoep met gerookte kip aan. Alhoewel ik me van de smaak weinig kon voorstellen, won de nieuwsgierigheid het. En wat een succes! Makkelijk te maken, in een vloek en een zucht gemaakt en erg smaakvol. Omdat er rijstnoedels en gerookte kip in gaan, is de soep een prima lunchmaaltijd. Zonder die noedels zal de soep vast ook heerlijk smaken, denk ik.

Oosterse tomatensoep

Tomaat, zelden een meer veelzijdige groente gezien. Of is het fruit? Dat is een discussie die al ver in de negentiende eeuw gevoerd werd. Mijn idee is, dat het biologisch gezien een fruitsoort is, die echter gezien wordt als groente. De reden was een van economische aard: Ergens eind negentiende eeuw besloot een gerechtshof in de Verenigde Staten dat tomaat als groente moet worden gezien. Achterliggende reden was, dat indertijd het belastingtarief dat in de Verenigde Staten voor groente gold, hoger was dan voor fruit. Maar ja, een andere benaming voor de tomaat is pomme d'amour, liefdesappel, en in het Italiaans verbasterd tot pommodori. Dan kunnen die Amerikanen wel eigenwijs zijn, maar ik heb nog niet eerder een appel als groente door het leven zien gaan.

De smaak van een tomaat is sterk afhankelijk van de afkomst. Nu heb ik de mazzel dat ik uit een tomatentuindersfamilie kom. Regelmatig krijg ik een "kissie tomaten" van erg goede kwaliteit. Vol smaak. Niet te vergelijken met de tomaat, zoals je in supermarkten tegenkomt en die meer waterig is dan smaakvol. Alternatieve koopplaats is de biologische markt of een groenteboerderij. Er is er vast wel een bij jou in de buurt. Echt, het loont om iets verder te rijden dan de supermarkt. Afijn, ik wijk af. Laat ik snel het recept van de Oosterse tomatensoep vermelden:

Currykip met pinda's

Ooit trof ik op internet een recept aan, dat de basis is geweest voor dit eigen recept. Het is even wat werk, maar dan heb je ook wat. Voor een extra rijke smaak voeg ik meestal de oosterse kleine aubergine toe (eggplant, zie foto). Maar het gerecht smaakt ook prima zonder. Djeroekblaadjes zijn te koop bij de Toko. De blaadjes geven een verfijnde citroensmaak af. Ik koop eens in de zoveel tijd een zak en bewaar de blaadjes in de vriezer. Ontdooien is niet nodig. Gebruik: in currygerechten en soepen.

Voor ons een ideaal gerecht, dat vaak in het weekeinde gemaakt wordt, om vervolgens ergens in de volgende week snel opgewarmd en opgegeten te worden. Invriezen kan ook. Voeg dan bij het opwarmen van de ontdooide hoeveelheid wat water toe om het gerecht weer wat smeuiiger te krijgen. Wij eten het met rijst en soms wat cassavekroepoek.