karwijzaadbrood

Ik ben dol op soep met brood. En dan niet de ouderwetse variant van groentesoep met een sneetje brood. Nee, het brood mag ludiek zijn. Voor een ander gerecht had ik karwijzaad nodig. Maar ja, je hebt meestal maar een beetje nodig en dan blijft er een grote zak over. Vandaar dat ik een brood heb gebakken met karwijzaad. Met onderstaande hoeveelheden krijg je twee broden. Handig om een voorraad te hebben in de vriezer.

Gevulde broodjes met gegrilde groenten

Af en toe vind ik het lekker om gewoon soep met brood te eten. En dan niet een gewone boterham, maar een lekker broodje erbij. Al bladerend in het kookboek "De Italiaanse bakker thuis" van Gino d'Acampo kwam ik dit recept tegen. Broodjes gevuld met gegrilde groenten en ricotta. Uit het recept kwamen acht grote broodjes. Omdat het nogal machtige broodjes zijn, hield ik aardig wat broodjes over. Die zijn in de vriezer beland. Ideaal, bleek later. Want je kunt ze bevroren en al in de oven gooien, een minuut of twintig verwarmen (180 graden) et voilá, weer een lekker broodje. Lekker snel dus, zeker voor een doordeweekse soepdag.

Inmiddels heb ik deze broodjes vaker gemaakt en dan met een andere vulling. Het basisprincipe is eenvoudig: een brooddeeg, dat je na de eerste rijs in een rechthoek vormt en voorziet met allerlei lekkers. Dat rol je op, snij je in plakken en die bak je (na nog een keer rijzen) af in de oven. Een vulling met Parmezaanse kaas, pijnboompitten en Coburger ham is ook lekker, kan ik je verzekeren. Of pancetta met een goede pittige gorgonzola en wat rucola en rode ui, ook een aanrader. Ach, alles is mogelijk, je kiest maar lekker zelf. Dit is in ieder geval het recept met de gegrilde groenten en ricotta:

Pides met feta en karwij

Pides, dat zijn lekkere broodjes voor de lunch of bij soep. Of gewoon tussendoor. Het deeg moet ongeveer een uurtje rijzen, dus hou daar rekening mee. En het vergt even wat creativiteit bij het dichtvouwen van de broodjes, de randen gaan vrij snel weer open. De smaak van de zoutige feta is prima gecombineerd bij de aparte karwijsmaak.

nog snellere ontbijtbroodjes

Ik schreef al eerder over snelle ontbijtbroodjes. Dit weekeinde had ik wat Griekse yoghurt over, waarmee ik me geen raad wist. Ik bedacht dat dat vast wel in een of ander deeg verwerkt kon worden, zodat er ontbijtbroodjes gemaakt konden worden. En dat lukte. Het recept is kinderlijk eenvoudig en het voordeel is, dat je het deeg niet hoeft te laten rijzen. Binnen een half uur staan de broodjes op je ontbijttafel.

Parmezaanknoflookbroodjes

Al 'bladerend' door allerlei internetsites vol recepten trof ik een leuk blog aan: foodwishes.com. Op dit blog staat het recept voor deze parmezaanbroodjes. Omdat er soep op ons menu stond, leek het me een prima idee om deze broodjes te bakken. En inderdaad, dat was het. Een goed idee. De smaak van de broodjes is heerlijk. Krokant aan de buitenkant, zacht aan de binnenkant. Gekruid door de knoflook en kruiden, hartig door de kaas.
Het deeg is een zogeheten no-kneadbread. Geen gekneed, maar gewoon alle ingrediënten in een kom. Roeren met een houten lepel en daarna laten rijzen. Daarna uitrollen, voorzien van de smaakmakers, oprollen, in stukjes snijden en hup, de oven in. De baktijd is ongeveer 20 minuten. Niet te lang bakken, want anders worden de broodjes erg droog van binnen. En het is nu juist net de charme om ze zacht van binnen te hebben. In het recept wordt verse Italiaanse peterselie gebruikt. Maar ja, die had ik niet in huis. Ik heb dan ook gewoon gedroogde Italiaanse kruiden gebruikt, dat gaat ook. Ik moet zeggen, de broodjes zijn vrij machtig. Ik had er aan eentje genoeg. Wat over is gebleven, is de vriezer ingegaan. Onderstaand recept leverde zo ongeveer 10 broodjes op.

Snelle ontbijtbroodjes

In het weekeinde heb ik niet altijd evenveel zin om met het standaardbrood te ontbijten. Dat eet ik de hele week al en juist in het weekeinde heb ik een hang naar iets anders. Dit keer trof ik een recept voor biscuits aan op het blog van smittenkitchen. Een blog dat ik met interesse lees. Mij werd een makkelijk recept beloofd en wie ben ik om daaraan te twijfelen. Dus vandaag maar eens uitgeprobeerd, met mijn kritische vijfjarige. Zij beleeft grote lol aan koken en bakken, maar lust niet veel. Ook deze biscuits vond ze overigens niet lekker, in tegenstelling tot de rest van het gezin. De bereiding was zeker makkelijk. In het recept wordt uitgegaan van karnemelk, maar dat heb ik werkelijk nooit in huis. Een snelle rondvraag bij medebaksters leerde een mooie truc: een eetlepel azijn of citroensap in 250 ml gewone melk, een minuut of vijf laten staan et voila, een alternatief voor karnemelk. Je kunt daarna net zoveel melk pakken als je nodig hebt voor een recept. Het blog loog niet: de biscuits zijn eenvoudig te maken. Het deeg hoeft niet te rijzen, het wordt een soepel en makkelijk te vormen deeg en de oven doet de rest. Qua grootte kun je natuurlijk varieren. Ik heb biscuits met een diameter van ongeveer 5 cm gemaakt. Dit leverde 20 vrij kleine biscuits op. Voor mij prima, maar wie weet ben je in voor grotere biscuits. Ik vind ze lekker met wat goede aardbeienjam, als de biscuits nog een beetje lauw zijn. Ik heb me laten vertellen dat ze met extra pure chocoladepasta ook erg lekker zijn.

Siciliaans kruidenbrood

Ik eet graag versgebakken brood. Alleen, het nadeel is dat het deeg meestal meer dan een uur moet rijzen. En daar heb ik in de ochtend geen zin in. Vandaar dat ik de laatste tijd andere soorten brood maak. Gekruide broden, borrelbroden, broden-voor-bij-de-soep, dat werk. Dit keer heb ik een Siciliaans brood gemaakt. Maar dan wel met knoflook en Italiaanse kruiden erdoorheen. En een ander bloemmengsel. Eigenlijk is het recept dus helemaal aangepast. De sesamzaadjes eroverheen zijn lekker. Maar omdat niet al mijn kinderen van sesamzaadjes houden, heb ik de helft van het brood zonder gebakken.

Kaneelbroodjes met of zonder glazuur

Dit recept kwam ik via, via, via, via verschillende sites al enige tijd geleden tegen. Het leek me lekker, maar telkens als ik eraan dacht om het te gaan maken, was het al zondag. En het deeg moet je eigenlijk een dag eerder al maken. Steeds was ik te laat. Tot dit weekeinde. Het was zo'n lui weekeinde vol sneeuw en kou, dat ik binnen ben gebleven. Tijd zat dus om de keuken in te duiken. Ik heb het deeg 's middags gemaakt, een hele tijd laten rijzen op een warme plek en 's avonds, toen alle kinderen eindelijk op bed lagen, heb ik de broodjes gevormd. Op het eerste gezicht kwam het recept op me over alsof er veel tijd mee gemoeid zou zijn. Dat viel eigenlijk wel mee. Weliswaar veel tijd als in: op tijd beginnen, regelmatig rijzen, een nacht in de koelkast etc., maar qua moeite viel het me mee. Je doet het niet even tussendoor, dat is waar. Maar het is ook geen ingewikkeld gebeuren. Als je er maar voor zorgt dat echt alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn. Ik heb nog niet eerder deeg in de koelkast laten rijzen. Een hele belevenis. De volgende ochtend heb ik de broodjes in een koude oven geschoven en er een hoog, vierkant bakblik met kokend water onder gezet. Ik was verrast door het resultaat: de broodjes rezen flink. Het glazuur heb ik wel gemaakt omdat het recept dat aangaf. Maar je kunt prima zonder. De broodjes zijn sowieso lekker. Eet de broodjes warm, dan zijn ze het lekkerst.

 

 



Worstenbroodjes

In de kerstvakantie heb ik, in de lijn van een goede Brabantse traditie, worstenbroodjes gebakken. Het vinden van een goed recept was al jaren niet gelukt. Of het deeg was niet lekker, of het gehakt was gortdroog, of beide. Dit jaar kreeg ik van een medebakster dit recept. En eindelijk heb ik dan een lekker worstenbroodje kunnen maken. Als je gehakt koopt, dan zou ik gemengd gehakt nemen, omdat alleen rundgehakt veel te droog zal zijn. Ik heb zelf gehakt gemaakt door 250 gram sukadelappen en 250 gram speklappen (zonder zwoerd) tot gehakt te malen en te vermengen. Dat is met recht een goede combinatie: het gehakt blijft in het broodje sappig genoeg. Eerlijk is eerlijk: het is niet iets dat je eventjes gauw tussendoor maakt. Ik was er wel een tijdje mee bezig. Dit recept levert 12 worstenbroodjes op. Je kunt ze invriezen. Ik heb de eerste keer een dubbele hoeveelheid gemaakt, met de gedachte dat ik dan de komende twee maanden regelmatig wat worstenbroodjes kon opwarmen. Niet dus, de totale voorraad was binnen twee weken op. Zelfs drie kinderen lusten het. Een mirakel.

snelle broodjes voor bij het diner

Af en toe maak ik wat broodjes voor bij de warme maaltijd. Eigenlijk uit nood geboren, omdat er altijd wel kinderen bij zijn die niet alles lusten. Brood daarentegen lusten ze allevier. Deze broodjes zijn eigenlijk heel makkelijk te maken. Het kost alleen wat tijd omdat het deeg twee keer moet rijzen. Op dit moment is het ijskoud buiten, medio december, en dus staat de verwarming binnen aan. Ideaal om deeg snel en goed te laten rijzen. Als je mijn huiskamer op woensdagmiddag binnenkomt, dan zie je voor de verwarming allemaal krukjes met bakplaten deeg erop. Heel gezellig.

Je kunt de broodjes in allerhande vormen maken, net wat je wilt. Ik laat mijn dochter meestal een paar broodjes vlechten, vindt ze leuk. Verder kun je er van maken wat je wilt. Ook kun je de broodjes versieren met sesamzaad of maanzaad. Of niets. Alles mag.

Boule

Laatst heb ik me toch een geweldige ontdekking gedaan! Zelf brood bakken vind ik erg leuk, maar zelf kneden verschrikkelijk. Gelukkig heb ik een KitchenAid-keukenrobot die al het kneedwerk voor me doet. Ik gooi alles bij elkaar, zet hem aan en drink op mijn gemak een kopje koffie. Alleen, soms gaat een keukenmachine toch een keer kapot. Terwijl het apparaat bij de reparateur stond, had ik toch zin in vers brood. Maar ja, dat kneden he, dat hield me tegen. Totdat ik steeds vaker las over 'no knead bread'. Brood bakken zonder te kneden. Een poging waard, leek me. Gisteren heb ik de start gemaakt en vandaag gebakken. Geweldig! Een kind kan de was doen. Dit brood is ook makkelijk samen met kinderen te maken. Juist omdat je alleen hoeft te roeren en te wachten.

Het enige dat je wel moet hebben is tijd. Tijd om het brood te laten rijzen. 's Avonds heb ik alles door elkaar geroerd, in twee kommen gedaan en afgedekt. Het deeg heeft de hele nacht staan rijzen. En vanmorgen heb ik er twee broden van gevormd, nog eens laten rijzen en hup, de oven in. Mijn lunch bestond uit een stukkie vers brood met roomboter, meer was niet nodig. Een aanrader dus! Het handige is, dat je de rijs ook in de koelkast kunt doen. Het deeg blijft rustig twee weken goed in de koelkast. Door ineens een dubbele hoeveelheid te maken en het deeg in porties te verpakken, kun je zo gedurende twee weken geregeld dit Franse brood maken. Als je het een keer geproeft hebt, zul je snappen waarom dit zo handig is. Het brood is gewoon erg lekker!

Op zich hoef je het deeg niet een hele nacht te laten rijzen, maar het mag wel. Minimale eerste rijstijd is twee uur. Als je het deeg langer dan een nacht wilt laten rijzen, zet het dan rustig in de koelkast.

Het recept levert twee broden op. Ik heb een mix van volkoren en gewone tarwemeel gebruikt. Maar je kunt het ook van alleen gewone tarwemeel maken, als je liever witbrood eet.

Krentenbollen

Tegenwoordig bak ik in het weekeinde regelmatig een hele serie krentenbollen. Dit is begonnen omdat mijn kritische vierjarige geen krentenbollen wilde eten. Ik heb samen met haar een keer zelf krentenbollen gebakken en juist die lust ze wel. Op zich leuk enzo, maar sindsdien bedenkt ze ieder weekeinde dat ze krentenbollen wil bakken. Nu heb ik het voordeel dat ik een hele grote vriezer heb. Vandaar dat het loont om een dubbele hoeveelheid te maken en de hele mikmak in te vriezen. Het recept heb ik al eerder gepubliceerd op het ikbakmaarwat-blog. Ik maak het me zelf dan ook makkelijk: http://ikbakmaarwat.blogspot.nl/2012/12/krentenbollen.html