Tja, en dan vraagt je moeder voor haar verjaardag als cadeau een eigenbereid etentje. Dat vond ik een erg leuk cadeau om te geven, maar ik wilde wel iets aparts maken. In een van de kleine, oude kookboekjes van vriendin Marjolein trof ik een recept aan van Thaise visballetjes. Dat leek me wel wat. Iets aparts, met ingrediënten die mijn ouders ook lusten. Tijdens het maken had ik regelmatig een twijfelgevoel. Gaat het wel goed? Zal het wel smaken? Moeten de balletjes niet gepaneerd worden? Zijn ze niet te plakkerig? En uiteindelijk de grote opluchting: het ging goed, het smaakte erg lekker, de balletjes hoefden niet gepaneerd te worden en de balletjes waren niet te plakkerig. Gewoon het recept vertrouwen dus.
Dit recept levert ongeveer 25 balletjes op (ter grootte van een bitterbal). De hoeveelheid saus lijkt weinig, maar omdat het een dunne dipsaus is, is het echt voldoende voor vier personen. Maak je de 24 balletjes voor meer personen (wat ik me goed kan voorstellen, omdat het nogal een hap is), dan zou ik wel meer saus maken.
DE SMAAK TE PAKKEN Wat te doen als je van koken houdt, voorstander bent van verse ingrediënten, wars bent van kant-en-klaar en pakjes en zakjes, je je dierbaren wilt voorzien van lekker eten en vier kritische kinderen hebt? Juist: zelf aan de slag gaan. Ik kook met en voor de liefde. Ik betrek mijn kinderen veel bij het koken en laat ze zelf ervaren en proeven. Ook mijn meest kritische vierjarige. Afijn, veel plezier met lezen en zeker ook met koken!
Posts tonen met het label vis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vis. Alle posts tonen
3 maart 2013
8 januari 2013
krokante tonijnsashimi in wasabi
Zorg dat de tonijn echt dik is, je hebt repen van ongeveer 2 cm bij 2 cm nodig, en net zo lang als een norivel. Als je de tonijn zo dik laat, dan blijft de tonijn na het frituren mooi rauw vanbinnen. Is de tonijn te dun gesneden, dan zal de tonijn niet meer rauw van binnen zijn. Juist die rauwheid is een charme van het gerecht. Ik heb de panko gebruikt, omdat dat een erg krokante buitenkant oplevert. Hier kun je het filmpje zien op de site van 24kitchen.
Pasta met tonijn en kaneel

Na de drukke kerstdagen was het tijd voor een stapje terug qua hoeveelheid. Uiteraard niet qua smaak. Door de vrije dagen hadden we eindelijk weer eens tijd om uitgebreid in onze kookboeken te lezen. Doel was wat recepten uitzoeken die snel en goedkoop zijn, zodat de maand januari budgettechnisch goed doorstaan kan worden. Uit een van de kookboeken van Jamie Oliver ('Kook met Jamie') trof echtgenoot dit pastarecept. Snel, eenvoudig en goedkoop. Precies wat ik zocht. Wij maken zelf pasta, ook deze holle pasta, maar je kunt natuurlijk ook kiezen voor de gedroogde variant. Kies echt holle pasta, zodat de saus lekker in en om de pasta komt te zitten. In het recept hoort een Spaanse rode peper, maar die heb ik er niet doorheen gedaan. Op de een of andere manier vind ik hete pastasaus niet zo denderend. Wat erg verrassend was, was de smaak van kaneel. Dat had ik zelf nooit bij tonijn en tomaat gecombineerd. Maar het is echt lekker. Het oudste èn jongste kind hebben heerlijk zitten eten en verbaasden ons door nog een keer op te scheppen. Ik denk eerlijk gezegd, dat dat vooral kwam doordat ze niet doorhadden dat er tonijn door de saus zat...
1 december 2012
Zalm in een snelle stoof
Af en toe koop ik een venkel. Meestal vol enthousiasme om vervolgens niet te weten wat ik ermee aan moet. En de kwaliteit van venkel gaat vaak snel achteruit. Laatst stuitte ik op een recept, waarbij venkel met zalm werd gecombineerd. Dat leek me wel wat en na wat kleine aanpassingen werd dit het recept:
15 november 2012
gepaneerde scholletjes
Mijn oma maakte als de beste scholletjes klaar. Zo goed, dat ik het haar niet na kan doen. Vandaar mijn eigen twist, met een knipoog naar oma. De voorbereiding vergt even wat tijd, maar daar staat een vrij korte baktijd tegenover. Door in plaats van paneermeel een fijngemalen afbakbroodje te gebruiken, krijg je een lekkere krokante korst, die toch ook nog een bite heeft. Uiteraard kun je ook bij dit recept de kruiden zelf kiezen. Op de een of andere manier vindt mijn kritische vierjarige deze scholletjes wel heel erg lekker, vanwege de massalakruiden. Vreemd, want echt gekruid eten lust ze niet. Deze scholletjes dus wel, al blijft het raar dat ze, iedere keer als we dit eten, blij uitroept: "Ha, lekker, kip"!
Abonneren op:
Posts (Atom)


