Pasteitjes met spinazie, ui en granaatappelmelasse

In de categorie pasteitjes heb ik dit recept van Janneke Vreugdenhil gemaakt. Een vegetarisch recept, waarbij sumak en granaatappelmelasse worden gebruikt. De smaak is erg verrassend. Een combinatie aan ingrediënten die ik niet snel zelf bij elkaar zou hebben bedacht. Onterecht, want het smaakt prima.

De sumak geeft een friszure smaak, terwijl de granaatappelmelasse een zoetige smaak geeft. De kaneel is verrassend bij de spinazie.

Cannelloni

Soms maak ik cannelloni met verse pasta, maar soms met gedroogde rolletjes. Gewoon omdat het kan :). Die gedroogde cannellonirolletjes zijn wat bewerkzamer met het vullen, maar smaken verder prima. Ik vul de pijpjes met een theelepel, beetje bij beetje. Een geklieder, maar vrees niet: knoeien mag. Maak je het met verse pasta, neem dan dit recept  voor de pasta. Rol het deeg zo dun mogelijk uit (liefst met pastamachine) en snij er dan rechthoekjes van (ongeveer 12 bij 10 cm). Het vullen gaat wel makkelijker, omdat je zelf de plakjes kunt oprollen.

Afgelopen dinsdag was het weer eens cannellonidag. Ik had geen tijd om verse pasta te maken en greep dus naar de gedroogde variant. Cannelloni kan wat bewerkelijker zijn, het is niet een gerecht dat je even binnen een kwartier op tafel zet. Maar het is wel lekker! Ik maak een versie zonder vlees. Je kunt cannelloni ook prima met gehakt maken, alleen vind ik de smaak van het gehakt wegvallen tegen de smaken van de overige ingrediënten. Beetje zonde van het vlees, dus. Bovendien kook ik regelmatig zonder vlees.

De saus maak ik ook zelf. De basis is een blikje tomaten, liefst met kleine kerstomaatjes. Die geven een lekkere bite aan de saus en de velletjes zien er leuk uit. Ook de bechamelsaus maak ik zelf. Dat vind ik altijd zo'n waardeloos kant-en-klaarzakje! Je kunt van diverse merken zakjes bechamelsauspoeder kopen. Die moet je aanlengen met melk. Welnu: een bechamelsaus is niets anders dan boter, bloem en melk. Diezelfde melk dus, die je bij het pakje moet voegen. Een beetje boter en een beetje bloem kost echter aanzienlijk minder dan het fabrieksgebeuren.

spinazietaart

Soms heb je een recept uit een boek, maak je het gerecht een paar keer en geef je er iedere keer je eigen twist aan. Dat had ik met deze spinazietaart. Het originele recept komt uit een van de kookboeken van Jamie Oliver. Maar ja, ook die recepten zijn prima te verbouwen tot datgene wat je zelf het lekkerst vindt. Deze hartige taart staat zo af en toe op ons weekmenu. Het maken gaat vrij simpel, alleen moet de taart nog een half uur in de oven. Geen succes dus op een drukke werkdag met een hongerig einde. Maar op alle andere dagen kan hij best.

Ik gebruik wontonvellen als deeg. Even ontdooien, de benodigde vellen pakken en de rest weer de vriezer in. Je kunt de wontonvellen gewoon in de supermarkt kopen, ze liggen in het vriesvak en gaan ook door het leven als springrolldough. Alternatief is natuurlijk bladerdeeg of filodeeg. Zelf hou ik niet zo van bladerdeeg, ik vind het te overheersend en te machtig. Filodeeg is verfijnder van smaak, maar die vellen gaan zo snel kapot, dat het een aanslag op mijn voorraad geduld is. De wontonvellen zijn prettiger, daar kun je aan trekken en je kunt er vanalles mee vouwen, stuk gaan ze niet snel.

Deze taart is vrij machtig door de feta en de eieren. Ik denk dat de taart voor drie personen is. Wij krijgen hem in ieder geval met zijn tweeën niet op.