Kleine taartjes

De laatste tijd maak ik veel uit de kookboeken van Ottolenghi. Thuis roepen mijn kinderen al regelmatig bij een brouwsel: "Dat komt zeker uit dat boek". En dan nog, denk ik dan maar. Want de recepturen staan me erg aan. Het eerste boek, Het Kookboek, is veelzijdig. Er staan voor-, hoofd- en nagerechten in, maar ook baksels, smeersels en smaakmakers.

Voor vaderdag koos ik de tartelettes uit dit kookboek. Ottolenghi heeft vijf recepten in zijn boek opgenomen. Ik kon eigenlijk niet zo goed kiezen en dus heb ik drie soorten gemaakt. Een mens moet toch iets te kiezen houden, he.

Het zoete korstdeeg kun je eenvoudig van tevoren maken. Je schijnt het ook te kunnen invriezen, maar zover ben ik dit keer niet gekomen. Ik heb de tartelettes de avond ervoor gemaakt en ook de lemon curd. Die ik overigens ook heb ingevroren om te kijken of dat wel een goed idee is. Wordt vervolgd, maar dat terzijde.

De lemon curd moet je echt een dag eerder maken en minimaal een nachtje in de koelkast laten staan. De smaak is daarna intens en lekker en bovendien is de curd dan mooi stijf geworden.

chocoladeijs met tuiles

Op zaterdag is het in huize De Roij toetjesdag. Dat betekent dat er een speciaal toetje op het menu komt, al dan niet zelf gemaakt. De rest van de week is het fruit of vla en yoghurt. Maar op zaterdag dus iets speciaals. Mijn dochter van vijf kwam er laatst achter dat we een ijsmachine hebben. Die hadden we al langer, maar het element neemt nogal wat ruimte in beslag in de vriezer. Om die reden stond het element in een doos en dus werd hij niet gebruikt. Maar goed, sinds een tijdje heb ik zo'n grote Amerikaanse koel/vriescombinatie en ruimte te over in de vriezer. Zo kwam het element weer in de vriezer en zo zag mijn dochter de kom. Ze wilde weten hoe hij werkt en dat was de reden dat we gisteren samen chocoladeijs maakten. Je kunt dit ijs ook zonder ijsmachine maken. Giet dan het afgekoelde mengsel in een brede diepvriesbak en roer het regelmatig even met een vork door (dat voorkomt de vorming van ijskristallen). Let erop dat voordat je de ijsmachine gebruikt, of voordat je de bak in de vriezer zet (bij gebrek aan een ijsmachine) dat het mengsel echt afgekoeld is. Dat levert het beste resultaat op.

De tuiles zijn ook makkelijk te maken, maar je moet er wel geduldig voor zijn. Ik bakte steeds vier cirkels tegelijk. Na het bakken moet je die cirkels direct vormen. Dat leverde mij vier zere vingers op, ik pakte steeds het bakblik vast. Na de tweede serie had ik er wat handigheid in gekregen: direct na het bakken kun je de rondjes van het bakpapier trekken door simpelweg het bakpapier weg te trekken in plaats van de rondjes. Leg het rondje meteen in een vorm (ik gebruikte een beker), druk het in een vorm en je kunt het er meteen weer uithalen. Als de nog niet gevormde rondjes teveel afgekoeld zijn, dan kun je ze niet meer vormen. Leg ze dan een half minuutje in de oven en je kunt weer aan de gang. Je kunt ook de rondjes om de deegroller vormen, dan krijg je van die halfronde koekjes. Mocht je daar geen zin in hebben, dan kun je natuurlijk ook alleen rondjes bakken en die als koekje bij het ijs geven. Dat gaat in ieder geval een stuk sneller.

Om de rondjes te maken heb ik een ring van een weckpot gebruikt. Een beetje deeg met een mes dun uitsmeren (echt dun, dat is het lekkerste). Baktijd is ongeveer 6 minuten of tot de koekjes bruin zijn.

Chocoladehazelnoothavermoutreep

Ik kon er geen geschikte titel voor bedenken. Vandaar dat ik maar de belangrijkste ingrediënten heb genoemd. Mijn kinderen willen graag van die tussendoortjes mee naar school nemen. Van die snoeprepen. Ik gun ze hun reep, maar niet de repen die je kunt kopen. Dat de repen vaak per twee verpakt zijn, wat ik overbodig vind, valt eenvoudig op te lossen. Daar zit mijn ergernis ook niet zozeer in. Wat ik kwalijk vind, is de hoeveelheid toegevoegde middelen, die helemaal niet nodig zijn. Soms de goedkope glucose-fructosesiroop, die ik funest vind, vanwege het omzetten naar vet, conserveringsmiddelen, zout, noem het maar op. Ik wil hier zeker geen pleidooi houden voor De Gezonde Snack, maar feit is wel, dat ik dat soort tussendoortjes niet wil kopen voor mijn kinderen. Maar goed, ik snap hun hang naar een reep ook wel. Samen met mijn zoon heb ik dan ook eens zitten nadenken over een eigenbereide reep. Hij vond het wel een uitdaging. En het is gelukt! Een reep die mijn twee oudste kinderen beiden lekker vinden. Een dag na het bakken is de reep nog steeds crunchy. Morgen test ik of de reep ook twee dagen crunchy blijft. Ten minste, als er nog een portie over is. Je kunt varieren met ingrediënten. De basis voor dit probeersel was: havervlokken, hazelnoten, gemberpoeder, kaneel en chocolade. Maar voel je vrij om te wisselen van ingrediënten. Bijvoorbeeld amandelen, sesamzaadjes, cashewnoten, pinda's, gedroogd fruit, kokos, gember, kruiden, de keuze is enorm. Maar goed, eerst de basis maar.

Chocoladetaartje zonder suiker

Ik schreef al eerder over ons jaarlijkse kerstavonddiner, waarbij we met vier vrienden uitgebreid dineren. Iedereen maakt een gerecht met de grootte van een voorgerecht. De gerechten blijven geheim totdat het kerstavond is. We spreken niet af wie wat maakt, op het toetje na, en wat we zoal gaan maken. Het enige dat bekend is, is de verboden-middelenlijst. Er wordt namelijk koemelkvrij, suikervrij, walnotenvrij, varkensvleesvrij èn garnalenvrij gekookt. Dat lijkt een hele opgave, maar in de praktijk blijkt het best makkelijk. Dit jaar verzorgde Marjolein het nagerecht. We werden verwend met een chocoladetaartje, waarin geen koemelk, geen walnoten en geen suiker zat. Het taartje is vrij machtig, maar o zo lekker. Je maakt hem in een springvorm met een diameter van 15 cm. Het taartje hoeft niet gebakken te worden, maar wel een uur of drie in de koelkast opgesteven. Je kunt het makkelijk van tevoren maken. Het originele recept had Marjolein van haar vriendin gekregen en is hier te vinden. Deze variant hebben wij gegeten:

Pastachoca

Soms stuit je onverwacht op een recept, waarvan je denkt: is het echt zo simpel om zelf te maken? Zo trof ik laatst een recept voor pastachoca aan. Pastachoca is een van de dingen, die in ons huis binnen no time op is. Een goede reden om eens zelf aan de slag te gaan. Nou ja, om een van de kinderen aan het werk te zetten. Het is een makkelijk recept en aangezien het de kinderen zijn die de pastachoca eten, mogen ze hem mooi zelf maken. Je hebt glucose nodig. Dat kun je kopen in winkels waar taartbenodigdheden verkocht worden. Ook in kookwinkels. En anders via het internet.