Gevulde broodjes met gegrilde groenten

Af en toe vind ik het lekker om gewoon soep met brood te eten. En dan niet een gewone boterham, maar een lekker broodje erbij. Al bladerend in het kookboek "De Italiaanse bakker thuis" van Gino d'Acampo kwam ik dit recept tegen. Broodjes gevuld met gegrilde groenten en ricotta. Uit het recept kwamen acht grote broodjes. Omdat het nogal machtige broodjes zijn, hield ik aardig wat broodjes over. Die zijn in de vriezer beland. Ideaal, bleek later. Want je kunt ze bevroren en al in de oven gooien, een minuut of twintig verwarmen (180 graden) et voilá, weer een lekker broodje. Lekker snel dus, zeker voor een doordeweekse soepdag.

Inmiddels heb ik deze broodjes vaker gemaakt en dan met een andere vulling. Het basisprincipe is eenvoudig: een brooddeeg, dat je na de eerste rijs in een rechthoek vormt en voorziet met allerlei lekkers. Dat rol je op, snij je in plakken en die bak je (na nog een keer rijzen) af in de oven. Een vulling met Parmezaanse kaas, pijnboompitten en Coburger ham is ook lekker, kan ik je verzekeren. Of pancetta met een goede pittige gorgonzola en wat rucola en rode ui, ook een aanrader. Ach, alles is mogelijk, je kiest maar lekker zelf. Dit is in ieder geval het recept met de gegrilde groenten en ricotta:

Parmezaanknoflookbroodjes

Al 'bladerend' door allerlei internetsites vol recepten trof ik een leuk blog aan: foodwishes.com. Op dit blog staat het recept voor deze parmezaanbroodjes. Omdat er soep op ons menu stond, leek het me een prima idee om deze broodjes te bakken. En inderdaad, dat was het. Een goed idee. De smaak van de broodjes is heerlijk. Krokant aan de buitenkant, zacht aan de binnenkant. Gekruid door de knoflook en kruiden, hartig door de kaas.
Het deeg is een zogeheten no-kneadbread. Geen gekneed, maar gewoon alle ingrediënten in een kom. Roeren met een houten lepel en daarna laten rijzen. Daarna uitrollen, voorzien van de smaakmakers, oprollen, in stukjes snijden en hup, de oven in. De baktijd is ongeveer 20 minuten. Niet te lang bakken, want anders worden de broodjes erg droog van binnen. En het is nu juist net de charme om ze zacht van binnen te hebben. In het recept wordt verse Italiaanse peterselie gebruikt. Maar ja, die had ik niet in huis. Ik heb dan ook gewoon gedroogde Italiaanse kruiden gebruikt, dat gaat ook. Ik moet zeggen, de broodjes zijn vrij machtig. Ik had er aan eentje genoeg. Wat over is gebleven, is de vriezer ingegaan. Onderstaand recept leverde zo ongeveer 10 broodjes op.

Cannelloni

Soms maak ik cannelloni met verse pasta, maar soms met gedroogde rolletjes. Gewoon omdat het kan :). Die gedroogde cannellonirolletjes zijn wat bewerkzamer met het vullen, maar smaken verder prima. Ik vul de pijpjes met een theelepel, beetje bij beetje. Een geklieder, maar vrees niet: knoeien mag. Maak je het met verse pasta, neem dan dit recept  voor de pasta. Rol het deeg zo dun mogelijk uit (liefst met pastamachine) en snij er dan rechthoekjes van (ongeveer 12 bij 10 cm). Het vullen gaat wel makkelijker, omdat je zelf de plakjes kunt oprollen.

Afgelopen dinsdag was het weer eens cannellonidag. Ik had geen tijd om verse pasta te maken en greep dus naar de gedroogde variant. Cannelloni kan wat bewerkelijker zijn, het is niet een gerecht dat je even binnen een kwartier op tafel zet. Maar het is wel lekker! Ik maak een versie zonder vlees. Je kunt cannelloni ook prima met gehakt maken, alleen vind ik de smaak van het gehakt wegvallen tegen de smaken van de overige ingrediënten. Beetje zonde van het vlees, dus. Bovendien kook ik regelmatig zonder vlees.

De saus maak ik ook zelf. De basis is een blikje tomaten, liefst met kleine kerstomaatjes. Die geven een lekkere bite aan de saus en de velletjes zien er leuk uit. Ook de bechamelsaus maak ik zelf. Dat vind ik altijd zo'n waardeloos kant-en-klaarzakje! Je kunt van diverse merken zakjes bechamelsauspoeder kopen. Die moet je aanlengen met melk. Welnu: een bechamelsaus is niets anders dan boter, bloem en melk. Diezelfde melk dus, die je bij het pakje moet voegen. Een beetje boter en een beetje bloem kost echter aanzienlijk minder dan het fabrieksgebeuren.

Spaghetti carbonara

Eentje in de categorie: snel en makkelijk. Spaghetti carbonara. Alhoewel je het calorietechnisch vast niet iedere week zou moeten eten, is het op zijn tijd erg geslaagd. Het recept is eenvoudig, de ingrediënten heb ik vrijwel altijd in huis en de smaak is lekker. Bij ons staat het binnen een kwartier op tafel. Ook hier geldt weer: je kunt gedroogde spaghetti gebruiken, maar uiteraard ook zelfgemaakte verse spaghetti. Het lijkt dat dat meer tijd kost, maar dat is niet waar. Versgedraaide pasta hoeft maar een minuutje of vier te koken, terwijl gedroogde pasta meer kooktijd kent. Ach, je geeft er maar de draai aan die je zelf wilt. Wij eten er vaak een lekkere salade bij.

Siciliaans kruidenbrood

Ik eet graag versgebakken brood. Alleen, het nadeel is dat het deeg meestal meer dan een uur moet rijzen. En daar heb ik in de ochtend geen zin in. Vandaar dat ik de laatste tijd andere soorten brood maak. Gekruide broden, borrelbroden, broden-voor-bij-de-soep, dat werk. Dit keer heb ik een Siciliaans brood gemaakt. Maar dan wel met knoflook en Italiaanse kruiden erdoorheen. En een ander bloemmengsel. Eigenlijk is het recept dus helemaal aangepast. De sesamzaadjes eroverheen zijn lekker. Maar omdat niet al mijn kinderen van sesamzaadjes houden, heb ik de helft van het brood zonder gebakken.

Pasta met tonijn en kaneel

 
Na de drukke kerstdagen was het tijd voor een stapje terug qua hoeveelheid. Uiteraard niet qua smaak. Door de vrije dagen hadden we eindelijk weer eens tijd om uitgebreid in onze kookboeken te lezen. Doel was wat recepten uitzoeken die snel en goedkoop zijn, zodat de maand januari budgettechnisch goed doorstaan kan worden. Uit een van de kookboeken van Jamie Oliver ('Kook met Jamie') trof echtgenoot dit pastarecept. Snel, eenvoudig en goedkoop. Precies wat ik zocht. Wij maken zelf pasta, ook deze holle pasta, maar je kunt natuurlijk ook kiezen voor de gedroogde variant. Kies echt holle pasta, zodat de saus lekker in en om de pasta komt te zitten. In het recept hoort een Spaanse rode peper, maar die heb ik er niet doorheen gedaan. Op de een of andere manier vind ik hete pastasaus niet zo denderend. Wat erg verrassend was, was de smaak van kaneel. Dat had ik zelf nooit bij tonijn en tomaat gecombineerd. Maar het is echt lekker. Het oudste èn jongste kind hebben heerlijk zitten eten en verbaasden ons door nog een keer op te scheppen. Ik denk eerlijk gezegd, dat dat vooral kwam doordat ze niet doorhadden dat er tonijn door de saus zat...

Pasta

Pasta is te koop in veel vormen en soorten. In de supermarkten heb je gedroogde pasta en verse pasta. Maar ja, wat nu als je gewend bent om zoveel mogelijk zelf te maken en zonder toevoegingen te eten? Dan zorg je dat je zelf pasta maakt. En wat blijkt? Niets zo eenvoudig als zelf pasta maken. Vooral de langesliertenpasta, tagliatelle, is kinderlijk eenvoudig met een pastamachine. Ook hier koken we vooruit: we maken een dubbele hoeveelheid en laten de helft van de tagliatelle drogen. Dat blijft een week of twee goed. De kooktijd van verse pasta is ongeveer 4 minuten. Met onderstaand basisrecept kun je alle vormen pasta maken die je wilt; tagliatelle, lasagnebladen, spaghetti, noem maar op. Toen ons tweede kind na een operatie moest leren eten, hebben we zelfs een keer roze spaghetti gemaakt door wat kleurstof door het deeg te mengen. Met succes, ze at het op en lustte daarna pasta. Gelukkig al gauw ook de normale kleur, want die roze variant, ik vond het eigenlijk maar niets.

Pizza

Zelf pizza maken, daar maken we onze kinderen blij mee. Ze kneden mee, rollen mee en beleggen hun pizza naar eigen inzicht. De een houdt het bij wat saus en worst, de volgende eet de pizza met dunne schijfjes aardappel, ham en mozzarella, de derde eet het liefst kaas en dan bij voorkeur de pittige gorgonzola van de Italiaan, de vierde waait met alle winden mee. Wat je ook op je pizza legt, het is altijd lekker. De baktijd is even aftasten. Wij bakken namelijk in een pizzaoventje. Maar als ik mijn oven zou gebruiken zou ik de temperatuur zo hoog mogelijk zetten en zorgen dat de oven echt goed voorverwarmd is. Laat de bakplaten in de oven tijdens het voorverwarmen, zodat de onderkant van de pizza snel dichtschroeit. Keuze te over voor het beleg. Denk bijvoorbeeld aan (buffel)mozzarella, ham, salami, champignons, taleggio, gorgonzola, verse spinazie, ui, knoflook, paprika, aardappel in hele dunne schijfjes, tomatensaus, ansjovis, tonijn, kappertjes, parmezaan, enzovoort enzovoort enzovoort. De keuze is reuze. Onderstaande hoeveelheden leveren drie kleine pizza's en drie grote pizza's op. Omdat ik erg oplet met de hoeveelheid zout in eten, voeg ik in dit deeg geen zout toe. Het beleg is doorgaans zout genoeg (kaas, ham, worst, etc.). Maar dat is een kwestie van smaak en gewoonte. Wil je wel zout in het deeg gebruiken dan kan dat natuurlijk.

Versgemaakte pesto

Een waarschuwing is op zijn plaats: als je eenmaal zelf pesto maakt en het ook nog opeet, ben je verkocht. Versgemaakte pesto is namelijk veel te lekker. Toch wil ik je mijn recept niet onthouden. Ik gebruik een neutraal smakende olijfolie. Pesto kun je prima een week of twee in de koelkast bewaren. Om uitdrogen te voorkomen kun je een klein beetje olijfolie als 'deksel' maken. Wij eten de pesto op een stukje brood, in snelle wraps (met gerookte kip bijvoorbeeld), in gerechten met kip en pasta, eindeloos mee te varieren dus.