Citroenravioli met geitenkaas

Het was misschien nog niet opgevallen, maar de laatste tijd ben ik in de ban van de recepten van Ottolenghi. Zijn recepten zijn smaakvol, mediterraans en weer eens wat anders. Uit het boek Plenty (alleen vegetarische gerechten) komt dit recept. Het vergt even wat tijd om de ravioli te maken, maar het is het waard. Op de foto zie je mijn eerste serie ravioli met gewone peper. Maar het recept schrijft roze peperkorrels toe. Ik heb deze de tweede keer gebruikt en eerlijk is eerlijk: ze geven net even wat meer schwung aan de pasta dan gewone peper (alhoewel die ook prima is). Ik vond de roze peperkorrels overigens in de toko. Het recept van Ottolenghi geeft aan dat je wat citroenschil over de pasta kunt strooien. Ik heb limoenschilletjes gebruikt, omdat ik dat wel vrolijk vond staan. Ook de raapzaadolie geeft een lekkere smaak aan de pasta. Te koop in de supermarkt.

Om dit recept te maken moet je wel een pastamachine hebben. De pasta moet namelijk flinterdun worden gerold en uiteraard zal dat ook wel met een deegroller kunnen, maar ik sta niet in voor de spierpijn die dat zal opleveren.

Ottolenghi's pompoentaart met wortel en geitenkaas

Ik schreef het al: dit weekeinde is het bijzonder koud voor de tijd van het jaar. Een goede reden om binnen te blijven en wat lekkere dingen te maken in de keuken. Collega Arman riep al langer over kookboeken van Ottolenghi. Ook riep hij dat hij graag wat meer vegetarische gerechten op dit blog wilde zien. Welnu, een mooie gelegenheid om het een met het ander te combineren. Ottolenghi heeft namelijk nogal wat vegetarische gerechten op zijn naam staan. Een ervan is de pompoentaart met wortel en geitenkaas. Man man man, wat lekker! Het maken van de taart kost je een dag. Niet dat je de hele dag ermee bezig bent. Maar het deeg moet een paar uur in de koelkast rusten, de pompoen wordt in de oven geroosterd en moet daarna afkoelen, de wortelrelish maak je in ongeveer een half uur, als je de taartvorm hebt bekleed met deeg gaat die weer een half uur de koelkast in, het blind bakken van de taart duurt een half uur en dan moet je nog de taart in zijn geheel in de oven bakken. Al met al een baksel dat je makkelijk kunt maken (het is echt niet moeilijk), maar waarvoor je wel thuis moet zijn. Op internet komt dit recept vaker voor. Soms in de vorm van een taart en soms in de vorm van kleine eenpersoonstaartjes. Ik ben voor de variant van grote taart gegaan. Mocht je dit recept gaan maken, lees dan eerst even door hoe je alles moet bereiden. Ik beloof het je: het is het waard! Want wat is deze hartige taart lekker. Een bijzondere combinatie van smaken. Gelukkig heb ik nog een stukkie over, dat wordt mijn lunch voor morgen.