Alhoewel de foto wellicht doet denken dat dit een zeer ingewikkeld recept is, waarvoor je flink wat bakervaring moet hebben, is het tegendeel waar. Als je maar beschikt over het juiste spuitmondje voor het maken van de veren. Je hebt een lading cupcakes nodig en een spuitzak met een blaadjesspuitmondje. En natuurlijk de overige ingrediënten. Al met al waren de uilencakejes een daverend succes bij het partijtje van een van mijn dochters.
Het spuitmondje is een zogeheten bladmondje, je kunt er bladerenvormen mee spuiten.
DE SMAAK TE PAKKEN Wat te doen als je van koken houdt, voorstander bent van verse ingrediënten, wars bent van kant-en-klaar en pakjes en zakjes, je je dierbaren wilt voorzien van lekker eten en vier kritische kinderen hebt? Juist: zelf aan de slag gaan. Ik kook met en voor de liefde. Ik betrek mijn kinderen veel bij het koken en laat ze zelf ervaren en proeven. Ook mijn meest kritische vierjarige. Afijn, veel plezier met lezen en zeker ook met koken!
Posts tonen met het label taart. Alle posts tonen
Posts tonen met het label taart. Alle posts tonen
12 september 2013
17 juni 2013
Kleine taartjes
De laatste tijd maak ik veel uit de kookboeken van Ottolenghi. Thuis roepen mijn kinderen al regelmatig bij een brouwsel: "Dat komt zeker uit dat boek". En dan nog, denk ik dan maar. Want de recepturen staan me erg aan. Het eerste boek, Het Kookboek, is veelzijdig. Er staan voor-, hoofd- en nagerechten in, maar ook baksels, smeersels en smaakmakers.
Voor vaderdag koos ik de tartelettes uit dit kookboek. Ottolenghi heeft vijf recepten in zijn boek opgenomen. Ik kon eigenlijk niet zo goed kiezen en dus heb ik drie soorten gemaakt. Een mens moet toch iets te kiezen houden, he.
Het zoete korstdeeg kun je eenvoudig van tevoren maken. Je schijnt het ook te kunnen invriezen, maar zover ben ik dit keer niet gekomen. Ik heb de tartelettes de avond ervoor gemaakt en ook de lemon curd. Die ik overigens ook heb ingevroren om te kijken of dat wel een goed idee is. Wordt vervolgd, maar dat terzijde.
De lemon curd moet je echt een dag eerder maken en minimaal een nachtje in de koelkast laten staan. De smaak is daarna intens en lekker en bovendien is de curd dan mooi stijf geworden.
Voor vaderdag koos ik de tartelettes uit dit kookboek. Ottolenghi heeft vijf recepten in zijn boek opgenomen. Ik kon eigenlijk niet zo goed kiezen en dus heb ik drie soorten gemaakt. Een mens moet toch iets te kiezen houden, he.
Het zoete korstdeeg kun je eenvoudig van tevoren maken. Je schijnt het ook te kunnen invriezen, maar zover ben ik dit keer niet gekomen. Ik heb de tartelettes de avond ervoor gemaakt en ook de lemon curd. Die ik overigens ook heb ingevroren om te kijken of dat wel een goed idee is. Wordt vervolgd, maar dat terzijde.
De lemon curd moet je echt een dag eerder maken en minimaal een nachtje in de koelkast laten staan. De smaak is daarna intens en lekker en bovendien is de curd dan mooi stijf geworden.
Tartelettes
Tartelettes zijn kleine taartjes. Ik heb ronde gekartelde vormpjes met een diameter van zo'n zeven cm gebruikt. Als deeg gebruik ik zoet korstdeeg. Dat is een deeg met een verfijnde smaak, die niet overheerst.
Nodig
Bereiding
Nodig
- 1/3 recept zoet korstdeeg
- 6 taartvormpjes
- boter om in te vetten
Bereiding
- Vet de vormpjes in met de boter.
- Verwarm de oven voor op 150 graden.
- Rol het korstdeeg uit en snij lappen deeg af, zo groot dat je de vormpjes kunt bekleden. Zorg dat alles goed bekleed is. Het deeg rijst niet, dus als je te weinig op de randen doet, krijg je de tartelettes later niet goed gevuld.
- Leg wat bakpapier in de vormpjes en vul deze met gedroogde peulvruchten. Bak de tartelettes 20 minuten. Verwijder dan de steunvulling en het bakpapier en bak de tartelettes nog een paar minuten in de oven, totdat de tartelettes mooi goudbruin zijn.
- Haal de tartelettes nog warm uit de bakvormen en laat op een rooster helemaal afkoelen.
Den Bosch, Nederland
Nederland
Zoet korstdeeg
Dit deeg is ideaal voor kleine taartjes. Je kunt het deeg een week in de koelkast bewaren of invriezen. Dan blijft het ongeveer drie maanden goed. Het recept komt uit "Het Kookboek" van Ottolenghi.
Nodig
Bereiding
Nodig
- 330 gram bloem
- 100 gram poedersuiker
- geraspte schil van een halve citroen
- snuf zout
- 180 gram koude boter, in kleine blokjes
- 1 eidooier
- 2 el ijskoud water
Bereiding
- Doe de bloem met de poedersuiker, citroenrasp en zout in een kom. Doe de boter erbij en wrijf dit goed door elkaar. Het deeg moet eruit zien als grof broodkruim, er mogen geen klontjes boter meer in zitten.
- Voeg de eidooier en het water toe en kneed met de hand snel tot een deeg. In het begin blijft het korrelig, maar als je door blijft kneden komt het helemaal goed. Het wordt een soepel deeg.
- Maak er een platte schijf van en leg, in plastic gewikkeld, een half uur in de koelkast.
19 januari 2013
Chocoladetaartje zonder suiker
Ik schreef al eerder over ons jaarlijkse kerstavonddiner, waarbij we met vier vrienden uitgebreid dineren. Iedereen maakt een gerecht met de grootte van een voorgerecht. De gerechten blijven geheim totdat het kerstavond is. We spreken niet af wie wat maakt, op het toetje na, en wat we zoal gaan maken. Het enige dat bekend is, is de verboden-middelenlijst. Er wordt namelijk koemelkvrij, suikervrij, walnotenvrij, varkensvleesvrij èn garnalenvrij gekookt. Dat lijkt een hele opgave, maar in de praktijk blijkt het best makkelijk. Dit jaar verzorgde Marjolein het nagerecht. We werden verwend met een chocoladetaartje, waarin geen koemelk, geen walnoten en geen suiker zat. Het taartje is vrij machtig, maar o zo lekker. Je maakt hem in een springvorm met een diameter van 15 cm. Het taartje hoeft niet gebakken te worden, maar wel een uur of drie in de koelkast opgesteven. Je kunt het makkelijk van tevoren maken. Het originele recept had Marjolein van haar vriendin gekregen en is hier te vinden. Deze variant hebben wij gegeten:
16 november 2012
Marck's appeltaart
In de herfst ruikt ons huis regelmatig naar een verse appeltaart. Eigenlijk ook in de rest van het jaar, maar in de herfst net even wat vaker. Het is appeltijd. Samen appeltaart bakken is bovendien in ons gezin een gezellig tijdverdrijf. Wat kun je je hierbij voorstellen? Welnu: vier kinderen die héél behulpzaam zijn, zodra ze in de gaten hebben dat er een deeg gemaakt is. Op de een of andere manier blijven ze maar ronddrentelen. Op zoek naar dat ene stukje overgebleven deeg. Ach, ik kan me dat heel goed voorstellen. Ik vond deeg vroeger (ahum, nu nog steeds) ook heel erg lekker. De kinderen helpen mee met het schillen van de appels, in stukjes snijden en voorzien van wat suiker en kaneel. Het onderstaande recept levert een redelijk grote appeltaart op, doorsnede 24cm. Met voldoende deeg om er ook nog wat van te snoepen en van het eventuele restant wat snelle zandkoekjes te bakken.
Abonneren op:
Posts (Atom)

