Pasteitjes met spinazie, ui en granaatappelmelasse

In de categorie pasteitjes heb ik dit recept van Janneke Vreugdenhil gemaakt. Een vegetarisch recept, waarbij sumak en granaatappelmelasse worden gebruikt. De smaak is erg verrassend. Een combinatie aan ingrediënten die ik niet snel zelf bij elkaar zou hebben bedacht. Onterecht, want het smaakt prima.

De sumak geeft een friszure smaak, terwijl de granaatappelmelasse een zoetige smaak geeft. De kaneel is verrassend bij de spinazie.

Citroenravioli met geitenkaas

Het was misschien nog niet opgevallen, maar de laatste tijd ben ik in de ban van de recepten van Ottolenghi. Zijn recepten zijn smaakvol, mediterraans en weer eens wat anders. Uit het boek Plenty (alleen vegetarische gerechten) komt dit recept. Het vergt even wat tijd om de ravioli te maken, maar het is het waard. Op de foto zie je mijn eerste serie ravioli met gewone peper. Maar het recept schrijft roze peperkorrels toe. Ik heb deze de tweede keer gebruikt en eerlijk is eerlijk: ze geven net even wat meer schwung aan de pasta dan gewone peper (alhoewel die ook prima is). Ik vond de roze peperkorrels overigens in de toko. Het recept van Ottolenghi geeft aan dat je wat citroenschil over de pasta kunt strooien. Ik heb limoenschilletjes gebruikt, omdat ik dat wel vrolijk vond staan. Ook de raapzaadolie geeft een lekkere smaak aan de pasta. Te koop in de supermarkt.

Om dit recept te maken moet je wel een pastamachine hebben. De pasta moet namelijk flinterdun worden gerold en uiteraard zal dat ook wel met een deegroller kunnen, maar ik sta niet in voor de spierpijn die dat zal opleveren.

venkelsalade met sumak, dragon en feta

Toen ik dit gerecht maakte, leek het me in eerste instantie niet echt lekker. Het rook wat, hoe zeg ik het netjes, muffig. Maar het tegendeel bleek waar: de smaken zijn erg goed op elkaar afgestemd. Wat een verrassend gerecht. Het recept komt uit Het Kookboek van Ottolenghi. Hij gebruikt granaatappelpitjes, maar die had ik niet. Wel heb ik granaatappelmelasse (ingedikt granaatappelsiroop) en ik besloot die als een soort van dressing over de salade te sprenkelen. Als je toch de granaatappelpitjes gebruikt, snij dan de granaatappel doormidden en sla met een platte houten lepel steeds op de achterkant van een helft. De pitjes zullen dan uiteindelijk allemaal uit de vrucht vallen. Let wel, het spat nogal.

Sumak is te verkrijgen bij de Mediteraanse toko. Het zijn gedroogde besjes van de sumakstruik. De smaak is vrij zurig en daarom een prettige combinatie met de anijsachtige smaak van dragon en venkel. Daarbovenop de zoutige smaak van feta en een smaakbom is klaar.

Ik heb de salade bij de mezze gepresenteerd, maar als voorgerecht of als bijgerecht bij de hoofdmaaltijd is het ook prima te doen.

Ottolenghi's pompoentaart met wortel en geitenkaas

Ik schreef het al: dit weekeinde is het bijzonder koud voor de tijd van het jaar. Een goede reden om binnen te blijven en wat lekkere dingen te maken in de keuken. Collega Arman riep al langer over kookboeken van Ottolenghi. Ook riep hij dat hij graag wat meer vegetarische gerechten op dit blog wilde zien. Welnu, een mooie gelegenheid om het een met het ander te combineren. Ottolenghi heeft namelijk nogal wat vegetarische gerechten op zijn naam staan. Een ervan is de pompoentaart met wortel en geitenkaas. Man man man, wat lekker! Het maken van de taart kost je een dag. Niet dat je de hele dag ermee bezig bent. Maar het deeg moet een paar uur in de koelkast rusten, de pompoen wordt in de oven geroosterd en moet daarna afkoelen, de wortelrelish maak je in ongeveer een half uur, als je de taartvorm hebt bekleed met deeg gaat die weer een half uur de koelkast in, het blind bakken van de taart duurt een half uur en dan moet je nog de taart in zijn geheel in de oven bakken. Al met al een baksel dat je makkelijk kunt maken (het is echt niet moeilijk), maar waarvoor je wel thuis moet zijn. Op internet komt dit recept vaker voor. Soms in de vorm van een taart en soms in de vorm van kleine eenpersoonstaartjes. Ik ben voor de variant van grote taart gegaan. Mocht je dit recept gaan maken, lees dan eerst even door hoe je alles moet bereiden. Ik beloof het je: het is het waard! Want wat is deze hartige taart lekker. Een bijzondere combinatie van smaken. Gelukkig heb ik nog een stukkie over, dat wordt mijn lunch voor morgen.

Frittata met stilton

Collega Arman wilde graag wat meer vegetarische recepten. En omdat hij mijn leverancier van tal van lekkere recepten is, moet ik hem maar te vriend houden. Dus bij deze een vegetarisch recept. Eerlijk is eerlijk: ik had het recept er anders toch wel op gezet. Maar ach, wat maakt het uit.

Het recept komt uit een van de tijdschriften van Jamie Oliver. Zoals gebruikelijk pas ik zijn receptuur vaak aan door een teen knoflook in het gerecht te mikken.Ook gebruikt hij bimi. Nu vind ik bimi ook erg lekker, zeker als afwisseling van de standaardgroenten. Alleen is het niet altijd verkrijgbaar en bovendien ook niet echt goedkoop. Alternatief dat ik dan gebruik is broccoli. De totale bereidingsduur is ongeveer 30 minuten. Eerst even op het vuur, daarna in de oven. Zorg wel voor een pan, die zowel op het fornuis als in de oven kan.

Gegrilde aubergines met feta

Van collega A. kreeg ik dit recept toegemaild. Afkomstig van Simon Hopkinson, The Good Cook van BBC. Je kunt het als voorgerecht eten, maar ik eet het graag als licht hoofdgerecht. Vegetarisch, makkelijk en met feta. Sinds ik de feta bij de Marokkaan heb ontdekt (ingeblikt en zo rijk van smaak) lust ik feta. Het duurde ongeveer 38 jaar voordat ik kon zeggen dat ik feta lust. Let erop dat je op het einde de citroensap over de feta sprenkelt, dat maakt de smaak voller. Let ook op de kwaliteit van de aubergines. Koop deze, als het even kan, op de markt of bij de Marokkaan. Mijn ervaring met aubergines uit de supermarkt is, dat deze vrij snel vergaan. Dan zie je van die bruine vlekken aan de binnenkant. Je kunt de aubergines (lauw)warm of koud eten, net waar je zin in hebt.